Blog


Online we copy, paste and share images. We use them to tell stories and to show ourselves. Emoji is just one part of our digital visual culture. On this blog I’ll share my observations.
</font color>

 

💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎

December 10, 2018

PIXELATED EMOJI

In 2018, 158 new emoji have been added to our keyboard. Besides blond, brown and black, we now have persons with red or gray hair. And finally we can text our friend a toilet roll or petri dish. But who does really need this? Don’t we have enough symbols to text with?

New emoji suggestions received by the Unicode Consortium must meet several criteria to be added to the lexicon. For example, a symbol must be popular and not too specific. With the last update, however, the organization seems to take these criteria rather lightly. The new ‘leafy green’ emoji does not come close to a hamburger in terms of popularity. A Chinese Mooncake and a Turkish Nazar amulet now have become part of the lexicon, but earlier Belgium beer was rejected. And why is a salt shaker added, but is the pepper still missing?

We have almost 3000 emoji on our keyboard and this will only become more. Besides the fact that the concepts of the new emoji are very specific, platforms design them with many details. That’s why it’s extremely difficult for emoji to be an inclusive visual language. Because Apple showed their dancer emoji as a flamenco dancer, a woman with a red dress, later a male (disco) dancer was requested. More details automatically exclude things. Still, a gender neutral dancer or a breakdancer are missing.

This was also a point of criticism noted by Shigetaka Kurita, who invented emoji in 1999. When I asked his view on the current emoji symbols for my book about emoji Het zonderwoorden-boek, he answered: “Unfortunately it has become images that you can find beautiful or ugly”. For Kurita, emoji was a form of language, like the pictographs on airports. The symbols he designed could only consist of 12 by 12 pixels, which resulted that the design immediately caught the eye. Since 2016, Kurita’s characters are part of the MoMA collection.

For the sticker app Pixelated Emoji I translated the newest emoji to the original 12 by 12 format. I discovered that with some of the new emoji this is impossible. The receipt for instance changed into an abstract rectangle and little was left of the toilet roll. The result is a collection of signs that inform and communicate; it’s not about their aesthetics. Perhaps successfully translating into a 12 by 12 pixel format can be a valuable new criterion for the Unicode Consortium.

💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎

*in Dutch only*
May 6, 2018

FILTERHYPE

Op de eerste foto die Kim Kardashian van haar baby Chicago deelde, hadden ze allebei roze teddybeer oortjes, extra grote ogen en een roze neusje. Toen Chrissy Teigen twee jaar geleden een foto met haar pasgeboren baby postte, gaf ze zichzelf een bloementiara op – waarschijnlijk om haar wallen te verbergen. We bedekken de werkelijkheid steeds vaker met filters en de hashtag #nofilter neemt af in populariteit. Waar gaat die filterhype naartoe?

De ironische maskers verschenen het eerst op Snapchat. Oprichter Evan Spiegel zei bij de lancering in 2012 dat Snapchat niet draait om het traditionele Kodak-moment, maar om het communiceren van het volledige scala van menselijke emoties. Doordat foto’s na 24 uur automatisch verdwijnen verleidt de app hun gebruikers om allerlei pietluttige momenten uit hun leven te delen. En een serie filters verlaagt de drempel om het meest kwetsbare beeld te maken: een zelfportret. Dankzij de filters maakt namelijk iedereen geslaagde selfies.

De filters van Snapchat zijn als een digitale verkleedtrommel. Met één swipe geef je jezelf hondenoren, zit je hoofd in een boterham, ben je een unicorn die regenboog kotst of heb je een enorm grote neus. Er zijn 20 filters die bijna dagelijks veranderen en spelen met de actualiteit Zo verschenen er op vrouwendag (8 maart 2017) filters van betekenisvolle vrouwen zoals Frida Khalo en Rosa Sparks. Je kunt met een filter opeens in een handomdraai een rol aannemen die in reallife onbereikbaar is. Onze eeuwenlange traditie van carnaval vieren laat zien dat we dat leuk vinden.

Het virtuele masker werd zo populair dat inmiddels bijna elke populaire communicatie app wel een eigen filterverzameling heeft. Het aanbod laat alleen weinig originaliteit zien. De hondenmaskers en bloementiara’s keren overal terug. Dat is anders bij de Aziatische Snapchatkopieën Snow (Japan) en Meitu (China). “Als je Snapchatfilters vergelijkt met een driegangendiner, zijn Snow’s filters een all-you-can-eat-buffet.” Deze vergelijking van Dami Li (The Verge) slaat de spijker op zijn kop. Snow heeft zoveel filters dat ze allemaal bekijken gerust een hele avond in beslag neemt. Virtuele barets, neon berenoren of emoji-harten op je ogen, Snow biedt jonge meisjes, waar de app duidelijk op gericht is, talloze manieren om zichzelf kawaii (schattig) te maken.

Terwijl je bij Snapchat eerst naar een masker moet swipen voordat je gezicht verandert, zie je bij Snow niet eens meer je echte gezicht. Zodra je de app opent is je gezicht al verandert naar het Japanse schoonheidsideaal (een blanke huid, kleine kin en grote ogen). Dit lijkt wel heel erg op de schoonheidsverbeterende maskers die David Foster Wallace in zijn dystopische roman Infinite Jest beschrijft. Dat verhaal speelt zich af in een Noord Amerika dat gesponsord wordt door bedrijven. Terwijl Wallace het boek schrijft in 1996, lang voordat Skype bestond, voorspelt hij de opkomst van het videochatten. Het lijkt geen succes te worden. Het naar jezelf moeten kijken levert gebruikers namelijk een aan ijdelheid gerelateerde emotionele stress op. Psychologen bedenken de oplossing: schoonheidsverbeterende maskers op hoge kwaliteit die het beste in een gezicht naar boven halen en onflatteuze details doen verdwijnen. Gevolg van de maskers is dat de videobellers niet meer van hun scherm vandaan willen. Ze willen niet meer uit huis en vermijden persoonlijk contact, omdat ze de werkelijkheid niet meer onder ogen durven komen.

Kim Kardashian en Chrissy Teigen gebruikten de filters waarschijnlijk allebei om de sporen van slapeloze nachten uit hun gezicht te wissen. Hun masker lag er echter zo dicht bovenop dat het niet alleen een manier is om knapper te zijn. Het was ook ironisch. Vermaak lijkt tot nu toe de belangrijkste reden om een digitaal masker op te zetten. Het is wel belangrijk om hierbij stil te staan en af en toe ook selfies met #nofilter te posten.

💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎

September 1, 2017

DE INTERNET KEUKEN

Flowers can’t solve all problems, but it’s a great start”, schreef de bloemist tegenover mijn huis op zijn winkelruit. Eerst deed het me aan zweverige quotes op theezakjes denken. Pas later ontdekte ik dat het ook een slimme marketing truc was. Er stopten sindsdien namelijk regelmatig voorbijgangers die een selfie namen met de quote, en dus zijn winkel, op de achtergrond.

Steeds vaker zorgen winkeliers en restauranteigenaren ervoor dat hun toko er grammable uitziet. Kitscherige kleuren, tropische planten, flamingo’s, neonlichten en wijsheden moeten klanten verleiden om een foto te nemen en die te delen op Instagram. Mond op mond reclame is verleden tijd. Oog op oog reclame is de toekomst.

Als ik wilde snacken fietste ik vaak een paar straten verder, omdat daar biofriet verkocht werd. Eén keer begon de eigenaar een praatje met me. Hij had mijn friet net in de olie gedaan en ik was zijn enige klant. Hij vroeg me waar ik woonde en was verbaasd dat ik voor zijn friet omfietste. Waarom ging ik niet naar één van de vele snackbars dichterbij?
Inmiddels is de snackbar overgenomen en omgetoverd tot Vegan Junk Food bar. Je kunt er nog steeds friet kopen, nu met een verdwaalde bosui erdoor. Er stonden zo’n 50 man op het pleintje buiten toen ik laatst aankwam. Even later stond ik er zelf tussen. Nadat ik had afgerekend werd me namelijk verteld dat het 45 minuten zou duren voordat mijn 2 porties friet gebakken waren. Naast mij wachtten 2 meisjes met goodies van de Heineken Experience in hun handen. Ze kwamen uit LA, vertelden ze, en waren voor een weekend in Amsterdam. Via Instagram hadden ze deze volgende experience gevonden.

De Vegan Junk Food Bar is namelijk één van de meest gegrammde restaurants uit mijn buurt. Andere uitblinkers zijn een plek met American pancakes en een stand met IJswafels. De gedeelde gerechten zien er altijd aantrekkelijk en over de top uit. De pannenkoeken zijn bedekt met een enorme laag chocoladesaus, bananen en aardbeien. De ijsjes zijn niet alleen met discodip versierd, zoals vroeger, maar daarbovenop komen nog kleine marshmellows, een aardbei in de vorm van een hart en een zuurstok. De gerechten zijn duidelijk ontworpen met Instagram in het achterhoofd.

In De Pijp zit sinds een half jaar The Avocado Show, waar alleen maar gerechten met avocado verkocht worden. Dat juist voor die niche gekozen werd, komt omdat het stuk fruit onder internetters populair is. Avocado toast is namelijk hét favoriete ontbijt van millenials die een gezonde levensstijl na streven. De in figuur gesneden of met gekleurde bloemen versierde avocadogerechten worden volop gedeeld. Het Instagramaccount van het restaurant heeft een half jaar na de opening al 75K volgers.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden. Overal in de stad duiken hamburgertenten, Nutella winkels en bagelkramen op die één ding gemeen hebben: het eten is vooral aantrekkelijk in plaats van lekker. Naast een traditionele Mexicaanse, Japanse of Indiase keuken is er dankzij Instagram nu dus ook een Internet keuken, met internationaal herkenbaar eten dat het door kleur en overdadigheid goed doet op het internet.

💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎 💎

August 3, 2017

EMOJI MOVIE MEMES

De iconen die we normaal gesproken op onze digitale schermen zien, verschijnen nu ook op het witte doek. In 2015 vochten 3 grote Hollywood filmstudio’s voor de rechten om een film over emoji te maken. Sony won de strijd en hun The Emoji Movie is vanaf 9 augustus in de Nederlandse bioscopen te zien.

De film speelt zich af aan de binnenkant van een smartphone, in de stad Textapolis. Het is de woonplaats van alle emoji die hier smachten om getypt te worden. Er is één emoji met een probleem: Gene. Hij is te uitbundig voor een eenduidige betekenis. De film volgt zijn zoektocht naar een passende gezichtsuitdrukking.

Een prima plot, zou je denken. Toch is er iets opmerkelijks aan de hand. In Amerika, waar The Emoji Movie al een week in de bioscopen draait, wordt de film namelijk uitzonderlijk slecht ontvangen. Op de beoordelingswebsite Rotten Tomatoes is de waardering uniek laag. De film wordt vergeleken met de slechtst beoordeelde films en wordt nu al de slechtste film van het jaar genoemd. Enkele reacties: “As pointless as you have feared”, “Terrible beyond words” en “Emoji movie sucks (sad face)”.

Sinds Sony’s aankondiging bestaat er online al grote scepsis over de film. Zo ging eind van het jaar een meme viral met de tekst: “Thank God 2016 is almost over. There’s no way 2017 can be wor…” en daaronder een poster van The Emoji Movie. Zulke tekst en beeld combinaties, die door internetters worden gemaakt en online als wereldwijde inside jokes worden verspreid, namen na de negatieve recensies alleen maar toe. Het heeft ertoe geleid dat de kritiek op de film tot meme is uitgegroeid.

En dat is eigenlijk heel logisch. De symbolen op ons toetsenbord hebben we allemaal op onze eigen manier toegeëigend. Soms krijgt een symbool online een nieuwe betekenis. Zo werd de nagellak-emoji een uiting van nonchalance. Maar in een app met een vriendin kan je met datzelfde symbool ook naar haar ijdelheid verwijzen. Dat we de betekenis naar ons eigen hand zetten, maakt emoji een typisch onderdeel van de online meme-cultuur.

Memes zijn multimodaal, ze bestaan uit bij elkaar gecopypaste beelden en teksten. Iedereen kan een element daaruit halen en het op een eigen manier gebruiken en delen. Met een verhaal op een bioscoopscherm heeft Sony onze emoji in een oude verhaalstructuur gegoten. Eén met een begin en een eind, die maar op één manier begrepen kan worden. Eén die bedacht is door 2 mannen die vaker verhalen voor Hollywood schrijven: Tony Leondis (Kung Fu Panda) en Eric Siegel. Eén die je consumeert en waar je als kijker geen enkele invloed meer op hebt.

Door memes te maken met stills uit de film, de film poster of het bedrukte gezicht van Patrick Stewart, de stem van de poep-emoji, op de rode loper zet het online publiek de film weer naar hun hand.

Klik hier voor een uitgebreide Emoji Movie meme-verzameling.